Je zou kunnen zeggen dat hij de pakken draagt van Martil Bril, de ideeën jat van Joris Luyendijk en de jongensachtige charme bezit van Jeroen Pauw – maar hij is zeker een oudere man. En je zou kunnen denken dat het verkeerd van hem is om hier nog rond te hangen. Maar het is een kroeg en die is van iedereen. Om jonger over te komen is hij sinds kort weer begonnen met roken - wel een beetje halfslachtig, want hij rookt Marlboro Light. Hij steekt zijn sigaretten aan met een aansteker die dezelfde kleur heeft als zijn trouwring. Hij heet vast Paul of Tom. Zijn zwarte hoornen bril geeft hem de allure van een architect of een uitgever.
Zulke mannen kun je alleen in Amsterdam vinden.   
Je denkt dat je hem wel eens bij De Wereld Draait Door hebt gezien (wie niet eigenlijk?).  Hoewel je een moord zou doen voor zijn schoenen – want die zijn echt van Jan Janssen – zou je hem nu het liefst gewoon een flinke hoek verkopen. Je zou zijn trouwring aan zijn eikel willen stikken en hem dan aan zijn pik de kroeg uit willen trekken waar je hem voor grof vuil zou laten liggen - zijn pak in de kreukels en zijn bril uit de scharnieren.
Deze man heeft eigenlijk alles wat jij niet hebt. Deze man woont ergens riant op de gracht (huis net op tijd gekocht), deze man heeft aandelen, deze man heeft twee Apples, een Saab of een Volvo, een netwerk, een loopbaan, een creditcard, charisma, geschiedenis, een secretaresse, sexy rimpels, een abonnement op een sportschool en aandacht van alle vrouwen tussen de 20 en de 40. Deze man heeft eigenlijk alles, hij is nog net geen Mick Jagger, maar dat is een kwestie van jaren. 
Ok, hij is al wat ouder, maar die meisjes daar in de hoek lijkt dat alleen maar spannend. En die meisjes zijn... Ja, ze zijn jonger. Negentien, eenentwintig hooguit. Ze liggen in katzwijm, maar ja, zijn praatjes zijn al twintig jaar oud. Zien ze zijn ring dan niet? Nee, hij heeft vast al verteld over zijn vrije huwelijk, zijn scheiding zelfs. ‘Na het swingen ging het toch echt mis,’ zegt hij waarschijnlijk. En meneer vertelt nu over zijn werk, want die meisjes staren hem aan met de adoratie van bakvissen voor hun hockeycoach. Zijn geveinsde enthousiasme werkt net zo aanstekelijk als dat van Matthijs van Nieuwkerk – alle oudere mannen zijn eigenlijk hetzelfde.
Je ziet het allemaal lijdzaam aan. Je drinkt nog maar eens een biertje met je vrienden. Hij drinkt iets duurs, want van bier wordt hij dik. Het is echt een oudere man. De meisjes schikken hun BH, steken nog een peuk op en kijken naar zichzelf in de spiegel achter de bar. Hij houdt zich zogenaamd cool en achteloos, alsof uiterlijkheden hem allang niet meer interesseren. Als dat zo is, waarom ben je dan bij je vrouw weggegaan, klootzak?
Hij wrijft met zijn hand door zijn haar en had beslist zijn das losser getrokken, als hij die om had gehad, maar de oudere man draagt geen das meer. Met de gespeelde nonchalance van George Clooney haalt hij nu uit met zijn laatste troefkaart. Die meisjes zullen nu wel snel met hem mee naar huis gaan. Voor een afzakkertje en om zijn nieuwe sauna te zien. Gaat hij het echt flikken? Ja, zijn portemonnee.
Ze gaan met hem mee naar huis.
Het enige wat een oudere man hoeft te doen – en dan wint hij het toch echt van jou – is een foto van zijn kinderen laten zien...

Deze column werd door de auteur voorgelezen tijdens Nightwriters in Paradiso, 2008.